tag:blogger.com,1999:blog-67517352817408025852011-12-26T01:11:29.530-08:00Madhavihttp://www.blogger.com/profile/10710331679793935353noreply@blogger.comBlogger81100tag:blogger.com,1999:blog-6751735281740802585.post-87851028606019425452011-12-23T23:22:00.000-08:002011-12-23T23:32:49.419-08:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6751735281740802585-8785102860601942545?l=kalpanakalpitha.blogspot.com' alt='' /></div>Madhavihttp://www.blogger.com/profile/10710331679793935353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6751735281740802585.post-36602302126788642172011-01-07T21:36:00.000-08:002011-02-10T01:54:01.575-08:00కాలము వొడిలో కరిగిపోయే గుండె చప్పుడులు...<br />కలవని మనసుల కలయికతో కాలము గెలుపు...<br />గెలవని మనసులు విరహబాధతో హ్రుదయ రోదనలు ...<br />గెలిచె విజయగర్వంతో కాలం విహాంగము...<br />చెదిరిన మనసులు మునుపెన్నడు ఎరుగని "మండేగుండెలై"<br />ఎవరిని ఎందుకు కలిపావో, ఎవరిని ఎందుకు విడగోడతావో అనే<br />ఎదురు ప్రశ్నలు వేయలేని ఙీవనవోడిలో సతమతమవుతు ...<br />గజిబిజి జీవితంతో గడపలేక, గత గుర్తులుగంటలు మ్రోగినట్లు<br />గుండెలలో చేస్తున్నమోతలు...<br />కలవనిమనసులతో సహఙీవనానికి సహకరించకున్నాయి...<br />సమాజపు కట్టుబాట్లు కూడా ఆపలేకున్నవి...<br />కాలమా! ఇప్పుడైనా నీతప్పుని సరిదిద్దుకో ...<br />కలిసేమనసులనే కలిపే ప్రయత్నం చేయి...నీ తప్పు ఇంకొకతప్పుకి ఆస్కారము కల్పించకు...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6751735281740802585-3660230212678864217?l=kalpanakalpitha.blogspot.com' alt='' /></div>Madhavihttp://www.blogger.com/profile/10710331679793935353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6751735281740802585.post-82958138162183686082010-09-06T00:07:00.000-07:002010-09-08T22:23:06.028-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TIhrzT2aNSI/AAAAAAAAABY/cNRiipAMewg/s1600/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514776272961156386" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 135px; CURSOR: hand; HEIGHT: 101px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TIhrzT2aNSI/AAAAAAAAABY/cNRiipAMewg/s320/images.jpg" border="0" /></a> మేఘాల మాటు నుండి తొంగి చూడకుమా...<br />నీ అరకొర వాడి చూపులకు నిలువలేకున్నా...<br />ఎందున నిలిపినా.. నామనస్సు పరిగీడుతుంది నీయందే...<br />నిలువని నా మనస్సు నా భవితను భగ్నం చేస్తుంది...<br /><br />ఇంద్రధనస్సు వర్ణాలకి మయూరిలా నాట్యం చేయకుమా...<br />నీ వయ్యారి నడక హొయసోయగాలు...<br />నా మది కదిలికలకు మూలకారణాలు...<br />నా జీవితపుగమ్యపు వినాశనాలు...<br /><br />ఆమనిలో కూసే కోయిలవి కాకుమా...<br />నీమాట, పాటల చతురతకు ముగ్దుడనవుతున్నా....<br />నీ వలపు తలపులలో.. <br />తల్లి తలంపులను వమ్ము చేస్తున్నా...<br /><br />వసంతపు పూల అత్తరులను వెదజల్లకుమా...<br />నీ పరిమళాల మత్తులో చిత్తునవుతున్నా...<br />ఆ మతి భ్రమణలో...<br />జీవితపు లక్ష్యాలను చేరలేకున్నా...<br /><br />కలల ప్రపంచములో తేలియాడితే...<br />నాన్న కలలు కల్లలవుతున్నాయి...<br />అమ్మ ఆశలు అడియాశలవుతున్నాయి...<br />అస్థిర జీవిత పయనమవుతుంది...<br />అందుకే తొలగిపో..<br /> నా హృదయం నుండి తొలగిపో నేస్తమా...<br /><br /><br /><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6751735281740802585-8295813816218368608?l=kalpanakalpitha.blogspot.com' alt='' /></div>Madhavihttp://www.blogger.com/profile/10710331679793935353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6751735281740802585.post-75023343735268440992010-09-05T22:31:00.000-07:002010-09-05T23:57:11.209-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TISQjaUcgdI/AAAAAAAAABQ/1ZDCp68KAhg/s1600/MOF00062.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513690781843227090" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 170px; CURSOR: hand; HEIGHT: 135px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TISQjaUcgdI/AAAAAAAAABQ/1ZDCp68KAhg/s320/MOF00062.jpg" border="0" /></a><br /><div>రండి రండి కదలి రండి నే చెప్పే మాటలకు నా వెనుక రండి...<br />లక్ష్యాల, గమ్యాల సాధనకు పరుగీడుతూ ముందుకురండి...<br />కనిపించే ముల్లులను, కనిపించని ముల్లులను దాటుకుంటూ రండి...<br />పూలబాట వెదుకులాటకు సాగిరండి....<br /></div><div></div><div>క్షణికావేశానికి లోనుకాక మధుమాసం కోసం చూడండి...<br />వివేకవంతులై వసంతంని వెదకండి...<br />బేల, బిత్తర చూపులు విడిచి అభయంగారండి...<br />దొరకనిది చేదుగా తలచి...<br />దొరికినది మధురంగా భావించి ముందుకురండి...<br /></div><div>సందేహించకు నేస్తమా!!<br />బాధపడకు మిత్రమా!!<br />నా చేయి అందుకొనుము, నా పిలుపు వినుము,<br />నీ బాధ పంచుకొనుము.....<br /><br />హృదయం పిండిన విషయమైన...<br />మనస్సుని ముంచిన సారాంశమైన...<br />జగము అల్లకల్లోలమైన...<br />కలలు కరిగి పోయినా....</div><br /><div></div><div>కోరికలు నెరవేరకపోయినా...<br />తూట్లు పొడిచే మాటలు పడినా...<br />తల ఎత్తుకోలేని అవమానం కలిగినా...<br />తీవ్రమైన తిరస్కారం ఎదురైన...<br />పాతాళంలోకి కూరుకుపోతున్నా...<br />మిన్నువిరిగి మీద పడినా...<br />కాలనాగుల విషవలయంలో చిక్కుకున్నా...</div><div> </div><div>ఆశలు అడియాసలైనా...<br />అనుకున్నది సాధించలేకపోయినా...<br />అంగవైకల్యం ఏర్పడినా...<br />ఆస్తి నష్టం వాటిల్లినా...<br />అయినవాళ్ళు అందరూ పోయినా...<br />మొదటి మెట్టునుండి మళ్లీ మొదలీడుదాం...<br />చిరుదివ్వెలను వెలుగించుదాం...<br />ఆత్మహత్యా ప్రయత్నాలని సమాధి చేద్దాం...<br />జీవితపు చివరి అంచుల వరకూ పయనిద్దాం...<br />సుప్రభాతం కొరకు వేచి చుద్దాం రండి..</div><br /><div></div><div>(ఇటీవల 07/08/2010 న ఆత్మహత్య చేసుకొని మరణించిన మా విద్యార్థికి<br />కవితా నివాళులు అర్పిస్తూ, అక్కడేవుండి ఏమి చేయలేని నా<br />అసమర్ధతకు చింతిస్తూ,ఇంకెవరు ఆ ప్రయత్నం చేయకూడదు<br />అని ఆ దేవున్ని ప్రార్థిస్తూ మీ మధు.)</div><div><a href="mailto:madhukallepalli@gmail.com">madhukallepalli@gmail.com</a></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6751735281740802585-7502334373526844099?l=kalpanakalpitha.blogspot.com' alt='' /></div>Madhavihttp://www.blogger.com/profile/10710331679793935353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6751735281740802585.post-58897371415639101562010-08-22T22:47:00.000-07:002010-08-25T02:21:34.219-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/THTcYXJQ6TI/AAAAAAAAABA/CWcCEVDZCi0/s1600/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509270555268802866" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 116px; CURSOR: hand; HEIGHT: 97px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/THTcYXJQ6TI/AAAAAAAAABA/CWcCEVDZCi0/s320/images.jpg" border="0" /></a> అమ్మా బాగున్నాను చాలా బాగున్నాను.....<br />మనసున్నవాడిని నే కోరితే.....<br />బంగారు బొమ్మనే ఇచ్చే నీ ఉదారం.....<br />ఇక సంగతులకి వెళ్తే....<br /><div></div><div> </div><div>ఉదయం అన్నం వార్పు చేయి మీద పడి<br />చేయి కాలినా.... మంట లేదమ్మా .....<br />కానీ మంటగా వుందమ్మా .....<br />ఉత్తి పుణ్యానికి పాలవాడితో నవ్వినందుకు... </div><div> </div><div>మా అత్తపెట్టిన వాతలు......</div><div></div><div>కాయగూరలు కోస్తూ, కోసుకు పోయిన నా చేయి కోత .....<br />కోసినట్లు లేదమ్మా......<br />కానీ గుండె కోసినట్లు ఉందమ్మా.....<br />పెళ్ళి లో మామగారి తరుపువాళ్ళకి మర్యాద జరగ లేదని ......<br />మామగారి దెప్పుళ్ళు.......<br /></div><div> </div><div>పండగ కి కొన్న కొత్త చెప్పులు....<br />తడబాటు నడకకి బెండు అయి నా పాదం వాపు.... </div><div>వాచినట్లుగా లేదమ్మా....<br />కాని వాచిపోయాయమ్మా....<br />అత్త చెప్పుడు మాటలకు నా బంగారు బొమ్మ బెల్టు దెబ్బలు.....</div><div></div><div> </div><div>ఉద్యోగ హడావిడిలో ...<br />తలుపులో పడిన నా వేళ్ళు, నొప్పిగా లేవమ్మా....<br />కాని నొప్పిగా ఉందమ్మా....<br />పక్కింటి పిన్ని తో "బంగారం లాంటి సంబంధాలు వదిలి<br />దరిద్రాన్ని నెత్తిన పెట్టుకున్నాను" అంటున్న మా అత్త మాటలు.....</div><div></div><div>సభ లో పరధ్యానంగా వున్నానని.....<br />బాసు తిట్టిన తిట్లు బాధ గా లేవమ్మా....<br />కాని బాధగా వున్నాయమ్మా.....<br />నాతోనే మెలుగుతూ, నా వెనుక అన్నతో....<br />చాడీలు చెప్పుతున్న మరదలి మాటలు ....</div><div></div><div>బస్సు తప్పిపోతుందేమోనన్న తొందరలో....<br />దుమ్ము కళ్ళల్లో పడినా, మంట లేదమ్మా....<br />కాని మంటగా వుందమ్మా....<br />నా మనస్సుతో నిమిత్తం లేకుండా ...<br />నా బంగారు బొమ్మ కోరిక తీరుస్తూ నా నిద్రలేమి కళ్ళు.....</div><div></div><div> </div><div>కళ్ళు తిరుగుతూ, అన్నం సహించక నీరసంగా వున్నా...<br />నీరసం లేదమ్మా..........<br />ఆ మధుర అనుభూతిని బంగారు బొమ్మ తో పంచుకొనుటకు వెలుతూ....<br />ప్రక్క గదిలో " దీనికి తిండి పెట్టడమే దండగ ఇంకొకరికి కూడానా" అనే<br />ఇంకా జన్మించని నా పాపకి పెట్టే శాపనార్థాలు...... </div><div>కుప్ప కులే నీరసాన్ని తెచ్చాయమ్మా.....</div><p>ఇంటా... బయటా పని ఒత్తిడితో</p><p>నా తల చాలా భారంగా వున్నా, భారం అనిపించట్లేదు.... </p><p>కాని భారంగా ఉందమ్మా....<br />కాఫీ కప్పు అందిస్తున్న నా చేతి వేళ్ళ తాకిడికి ...<br />తహ తహ లాడే బావగారి వెకిలి వేషాలు....<br />ఆ తప్పుని కూడా నా మీదే వేస్తారేమోనని....<br />పెదవి విప్పని నా హృదయభారం... చాలా భారంగా వుందమ్మా...</p><p>బాగోలేనమ్మా...అసలేం బాగోలేనమ్మా, నా మనసేమి బాగోలేదమ్మా.....<br />కాని బాగున్నానమ్మా....<br />నీవు అందించినది సామాన్యుడిని కాదుగదా .....<br />బంగారు బొమ్మని, బంగారు బొమ్మకి మనసెక్కడిది?<br /></p><p>అందరూ వున్నా ఏకాకినై ఏమీ చేయలేని,<br />కనీసం ఈ జాబుని కూడా పంపలేని నిస్సహాయురాలిని.....<br />ఎందుకంటే నా బాధ చూచి నీవుపడే,<br />బాధని తట్టుకోలేను ...</p><p>అందుకే అమ్మా....<br />బాగున్నాను... చాలా బాగున్నాను.....</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6751735281740802585-5889737141563910156?l=kalpanakalpitha.blogspot.com' alt='' /></div>Madhavihttp://www.blogger.com/profile/10710331679793935353noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6751735281740802585.post-64032233347462081572010-08-19T02:03:00.000-07:002010-08-19T03:15:36.713-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TG0D8ifzhdI/AAAAAAAAAA4/m7hfePLOY2I/s1600/u16679951.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5507062257931224530" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 170px; CURSOR: hand; HEIGHT: 170px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TG0D8ifzhdI/AAAAAAAAAA4/m7hfePLOY2I/s320/u16679951.jpg" border="0" /></a> ఆగని హృదయపు పరవళ్లు<br />ఆగమన్న సమజాపు కట్టుబాట్లు<br />ఆపినా ఆగని వయసు పోకడలు<br /><strong>అత్త</strong>... అమ్మ కాదు అని తెలియని<br />కొత్త పెళ్లికూతురి<br />ఆగమన పెళ్ళి తలపులు, తీయని వలపులు...... <div><div> </div><div>అమ్మ, నాన్న, అన్న, చెల్లి, పాత బంధాల నుండి.....<br />అత్త, మామ, బావ, వదిన కొత్త బంధాల ముడి ......<br />అంతు తెలియని ప్రేమ పాత బంధాలవైతే .......<br />లోతు తెలియని పగ కొత్త బంధాలవి ......<br />అంతు ఎరుగని, లోతు తెలియని ......<br />కొత్త పెళ్లి కూతురి .....<br />ఆగమన పెళ్లి తలపులు.. తీయని వలపులు </div><br /><div>ఆట, చదువు,అన్నం,నిద్ర అన్నీ చూసుకొనే అమ్మ ......<br />వంటా, వార్పు, ఊడ్పు, ఊద్యోగం అన్నీచెప్పే అత్త .....<br />ఆలనా, పాలనా, తెగని మురిపాలను పంచే నాన్న<br />అధికారం, ధర్పం, అహం చుపే మామ .......<br />తనకి ఆశ కలిగినప్పుడే కనిపించే <strong>'భర్త'</strong></div><br /><div>పాపం యేమి తెలియని ఎరుగని<br />కొత్త పెళ్లి కూతురి ....<br />ఆగమన పెళ్లి తలపులు.. తీయని వలపులు.....</div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6751735281740802585-6403223334746208157?l=kalpanakalpitha.blogspot.com' alt='' /></div>Madhavihttp://www.blogger.com/profile/10710331679793935353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6751735281740802585.post-66416383102683819142010-08-16T22:14:00.000-07:002010-08-16T23:35:38.754-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TGotmiINa2I/AAAAAAAAAAo/gmrwQnKYZXE/s1600/rose.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506263634433370978" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 108px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TGotmiINa2I/AAAAAAAAAAo/gmrwQnKYZXE/s320/rose.bmp" border="0" /></a> కలల భావనలా కరిగి పోకుమా.....<br /><div><div>చిరు జల్లులా వచ్చి వడగళ్ళ వానలా మారిపోకుమా.....<br />గ్రహణం పట్టిన మామ మోమును తలపనీయకుమా.....<br />ఆమని ఆగమనానికి వేచే కనులను కాయలుగా చేయకుమా.....<br />అమ్మని వీడే అమ్మాయి కళావిహీనపునగు మొములా కాక.....<br />జీవితాంతం ప్రియుని కలయికని తలచే మధుర స్మృతిలా ......<br />మధురాతి మధుర అతిమధురమైన నిష్కల్మష చిరునవ్వులా.....<br />హృదయ పులకింతల సమ్మోహన రాగాలను హృదయాంతరాలకు చేరేలా.....<br />మనస్సు గిలిగింతల ఆనంద రాగాల ప్రేమ జల్లును కురిపించుమా ......<br />దొరికిన నీ దరహాసం దొరకి కూడ దక్కని ధనము.....<br />దొరకని నీ హాసము నా జీవితాంతము నరకము.....<br />దరి చేరకపోయినా..... నీ దరహాసమును అందించు .....<br />ధరిత్రినే జయించే దాసుడనౌత..... నీ ప్రేమ దాసుడునౌత .......</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6751735281740802585-6641638310268381914?l=kalpanakalpitha.blogspot.com' alt='' /></div>Madhavihttp://www.blogger.com/profile/10710331679793935353noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6751735281740802585.post-44261224641686599802010-08-05T00:01:00.000-07:002010-08-10T00:01:04.846-07:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TGD4XX8DRvI/AAAAAAAAAAM/nz6g_sQAoqM/s1600/friendship.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503671825093314290" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 164px; CURSOR: hand; HEIGHT: 113px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_aqYUxZbqFdM/TGD4XX8DRvI/AAAAAAAAAAM/nz6g_sQAoqM/s320/friendship.jpg" border="0" /></a></div><div align="justify"><span style="font-family:times new roman;">ఎన్నో</span> కలలు ఎన్నో ఆశయలు మరెన్నోకోరికలు మరెన్నెన్నో అంతు, లోతు తెలియని విషయాలు చవి చూచుటకు అడుగిడిన అమ్మయిలు మోసపోకండి . ఆడవాళ్ళ మాటలకు అర్థాలు వేరులే అని ఏ కవి వ్రాసాడో గాని మగవాళ్ల మాటలకు అర్థాలు తెలియడంలేదు . స్నేహము ఎంత మధురమైన మాట , ప్రేమ ఎంత మాధుర్యమైన పలుకు! ఈ రెంటి పేరుతో ప్రపంచపు రమణీయతను చవి చూడవచ్చు. కాని ప్రస్తుతము జరుగుచున్నది ఏమిటి? యాసిడ్ దాడులు, గొంతుకోతలు, మోసాలు, కలలో కూడా ఊహించని మలుపులు! అగ్గిపుల్ల, సబ్బుబిళ్ళ కాదేది కవితకు ఆటంకము అనేటట్లు, అన్ని రకాల మోసాలు "నమ్మకము" అనే ఒకే ఒక మాట వలన జరుగుతున్నాయి. అది ప్రేమ పేరుతో కానీయండి స్నేహం పేరుతో కానీయండి.<br /><br />సమాజము అంటేనే జన సమూహం కదా! ఆ జనంలో జీవించి, ఆ జనంలో బ్రతికి ఆ జనం మేళవించే జీవితపు అనురాగలత అనుబంధ లత అయిన స్నేహలత కోసం చేతులు చాచితే నీవు అందించేది యేమిటి? మనం జనంలోనే బ్రతకాలి కదా! అంటే జనం, మనం ఒకటే. ప్రేమను ప్రేమించు, ప్రేమకై స్నేహన్ని అందించు స్నేహలత పెరుగుటకై అంతేకానీ నీ స్వార్దం కోసం, నీపబ్బం గడుపుట కోసం లేదా నీ కాలం గడవడం కోసం స్నేహాన్ని చేసి స్నేహలతకి కళంకం రానీయకు. </div><p align="justify">గమ్యం కోసం పరిగీడుతున్నాము అని తలచే తల్లిదండ్రులారా! మీ గమ్యాల కోసం మీ పిల్లల భవిష్యత్ ని అగమ్యం చేయవద్దు. ఉమ్మడి కుటుంబాలలో రాని, తెలియని ఈ సమస్య ఇప్పుడెందుకు తలెత్తుతుంది. పిల్లలపై తల్లిదండ్రుల పర్యవేక్షణ తక్కువైనందుకా! ఉమ్మడి కుటుంబాలు లేనందుకా! ఒకరో, ఇద్దరో పిల్లలు అయినందుకా! ఈ తప్పెవరిది! </p><p align="justify">"గురువు" గురువుని బ్రహ్మతోని, విష్ణుతోని పోలుస్తు శరీరాన్ని ఇచ్చే తల్లిదండ్రుల తరువాత స్థానాన్ని కల్పించారు. ఆ గురువుకి మనం ఇస్తున్న విలువ ఎంత? గురుకులాల్లో గురువుతో కలిసి చదివే రోజులు పోయి, గురువుని మన కాళ్ళ దగ్గరకి రప్పించే రోజులు వచ్చాయి. మన అవసరానికి గురువు అందుబాటులో ఉన్న రోజులు ఇవి. గురువు పిల్లలకి అందిస్తున్న విద్యా లోపమా! విధానలోపమా!ఒక గురువు ఒక శాస్త్రం గురించి తెలిపేందుకు చేస్తున్న కృషి దాని ఫలితం అందరికీ తెలిసిందే, ఐతే మానవ విలువలు నిలిపేందుకు చేస్తున్న కృషి ఎంతవరకు సఫలీకృతం అవుతుంది? స్వేచ్చ, స్వాతంత్ర్యాలు కోరుకునే మన పిల్లలు తల్లిదండ్రులకి గాని, గురువులకిగాని ఎంత ప్రేమ, గౌరవాలని అందిస్తున్నారు? ఇది ఎవరిలోపం? ఇంటి వాతావరణమా? సమాజ లోపమా? ఈ అయోమయ స్థితిలో పిల్లలు స్నేహాన్ని, ప్రేమని కోరుకుంటే, ఆ పిల్లలకి జరుగుతున్న ఈ నీచమైన స్థితికి బాధ్యులు ఎవరు? </p><p align="justify">తేనే అంత మాధుర్యాన్ని<br />నీరు అంత నిర్మలత్వాన్ని<br />పాలు అంత పవిత్రతని<br />చవిచూపే ఈ స్నేహలత<br />ప్రస్తుత స్థితిలో చిన్నబోదా???!!! </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6751735281740802585-4426122464168659980?l=kalpanakalpitha.blogspot.com' alt='' /></div>Madhavihttp://www.blogger.com/profile/10710331679793935353noreply@blogger.com1