అమ్మా బాగున్నాను చాలా బాగున్నాను.....మనసున్నవాడిని నే కోరితే.....
బంగారు బొమ్మనే ఇచ్చే నీ ఉదారం.....
ఇక సంగతులకి వెళ్తే....
ఉదయం అన్నం వార్పు చేయి మీద పడి
చేయి కాలినా.... మంట లేదమ్మా .....
కానీ మంటగా వుందమ్మా .....
ఉత్తి పుణ్యానికి పాలవాడితో నవ్వినందుకు...
చేయి కాలినా.... మంట లేదమ్మా .....
కానీ మంటగా వుందమ్మా .....
ఉత్తి పుణ్యానికి పాలవాడితో నవ్వినందుకు...
మా అత్తపెట్టిన వాతలు......
కాయగూరలు కోస్తూ, కోసుకు పోయిన నా చేయి కోత .....
కోసినట్లు లేదమ్మా......
కానీ గుండె కోసినట్లు ఉందమ్మా.....
పెళ్ళి లో మామగారి తరుపువాళ్ళకి మర్యాద జరగ లేదని ......
మామగారి దెప్పుళ్ళు.......
కోసినట్లు లేదమ్మా......
కానీ గుండె కోసినట్లు ఉందమ్మా.....
పెళ్ళి లో మామగారి తరుపువాళ్ళకి మర్యాద జరగ లేదని ......
మామగారి దెప్పుళ్ళు.......
పండగ కి కొన్న కొత్త చెప్పులు....
తడబాటు నడకకి బెండు అయి నా పాదం వాపు....
తడబాటు నడకకి బెండు అయి నా పాదం వాపు....
వాచినట్లుగా లేదమ్మా....
కాని వాచిపోయాయమ్మా....
అత్త చెప్పుడు మాటలకు నా బంగారు బొమ్మ బెల్టు దెబ్బలు.....
కాని వాచిపోయాయమ్మా....
అత్త చెప్పుడు మాటలకు నా బంగారు బొమ్మ బెల్టు దెబ్బలు.....
ఉద్యోగ హడావిడిలో ...
తలుపులో పడిన నా వేళ్ళు, నొప్పిగా లేవమ్మా....
కాని నొప్పిగా ఉందమ్మా....
పక్కింటి పిన్ని తో "బంగారం లాంటి సంబంధాలు వదిలి
దరిద్రాన్ని నెత్తిన పెట్టుకున్నాను" అంటున్న మా అత్త మాటలు.....
తలుపులో పడిన నా వేళ్ళు, నొప్పిగా లేవమ్మా....
కాని నొప్పిగా ఉందమ్మా....
పక్కింటి పిన్ని తో "బంగారం లాంటి సంబంధాలు వదిలి
దరిద్రాన్ని నెత్తిన పెట్టుకున్నాను" అంటున్న మా అత్త మాటలు.....
సభ లో పరధ్యానంగా వున్నానని.....
బాసు తిట్టిన తిట్లు బాధ గా లేవమ్మా....
కాని బాధగా వున్నాయమ్మా.....
నాతోనే మెలుగుతూ, నా వెనుక అన్నతో....
చాడీలు చెప్పుతున్న మరదలి మాటలు ....
బాసు తిట్టిన తిట్లు బాధ గా లేవమ్మా....
కాని బాధగా వున్నాయమ్మా.....
నాతోనే మెలుగుతూ, నా వెనుక అన్నతో....
చాడీలు చెప్పుతున్న మరదలి మాటలు ....
బస్సు తప్పిపోతుందేమోనన్న తొందరలో....
దుమ్ము కళ్ళల్లో పడినా, మంట లేదమ్మా....
కాని మంటగా వుందమ్మా....
నా మనస్సుతో నిమిత్తం లేకుండా ...
నా బంగారు బొమ్మ కోరిక తీరుస్తూ నా నిద్రలేమి కళ్ళు.....
దుమ్ము కళ్ళల్లో పడినా, మంట లేదమ్మా....
కాని మంటగా వుందమ్మా....
నా మనస్సుతో నిమిత్తం లేకుండా ...
నా బంగారు బొమ్మ కోరిక తీరుస్తూ నా నిద్రలేమి కళ్ళు.....
కళ్ళు తిరుగుతూ, అన్నం సహించక నీరసంగా వున్నా...
నీరసం లేదమ్మా..........
ఆ మధుర అనుభూతిని బంగారు బొమ్మ తో పంచుకొనుటకు వెలుతూ....
ప్రక్క గదిలో " దీనికి తిండి పెట్టడమే దండగ ఇంకొకరికి కూడానా" అనే
ఇంకా జన్మించని నా పాపకి పెట్టే శాపనార్థాలు......
నీరసం లేదమ్మా..........
ఆ మధుర అనుభూతిని బంగారు బొమ్మ తో పంచుకొనుటకు వెలుతూ....
ప్రక్క గదిలో " దీనికి తిండి పెట్టడమే దండగ ఇంకొకరికి కూడానా" అనే
ఇంకా జన్మించని నా పాపకి పెట్టే శాపనార్థాలు......
కుప్ప కులే నీరసాన్ని తెచ్చాయమ్మా.....
ఇంటా... బయటా పని ఒత్తిడితో
నా తల చాలా భారంగా వున్నా, భారం అనిపించట్లేదు....
కాని భారంగా ఉందమ్మా....
కాఫీ కప్పు అందిస్తున్న నా చేతి వేళ్ళ తాకిడికి ...
తహ తహ లాడే బావగారి వెకిలి వేషాలు....
ఆ తప్పుని కూడా నా మీదే వేస్తారేమోనని....
పెదవి విప్పని నా హృదయభారం... చాలా భారంగా వుందమ్మా...
బాగోలేనమ్మా...అసలేం బాగోలేనమ్మా, నా మనసేమి బాగోలేదమ్మా.....
కాని బాగున్నానమ్మా....
నీవు అందించినది సామాన్యుడిని కాదుగదా .....
బంగారు బొమ్మని, బంగారు బొమ్మకి మనసెక్కడిది?
అందరూ వున్నా ఏకాకినై ఏమీ చేయలేని,
కనీసం ఈ జాబుని కూడా పంపలేని నిస్సహాయురాలిని.....
ఎందుకంటే నా బాధ చూచి నీవుపడే,
బాధని తట్టుకోలేను ...
అందుకే అమ్మా....
బాగున్నాను... చాలా బాగున్నాను.....
చదవటానికే ఎంతో బాధాకరంగా ఉందండి. కాని ఇది నిజం అని మాత్రం చెప్పకండి. భరించలేను. ఇటువంటి బాధాతప్త హృదయాలకు ఓదార్పు ఏవిటి? మీ కవితాశైలి చాలా బాగుంది.
ReplyDeleteabaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
ReplyDelete